Life

ช่วงนี้ไม่ค่อยได้มาอัพบล็อกสักเท่าไหร่ เพราะมัวแต่วุ่นอยู่กับเดี่ยวไดอารี่ ซึ่งต้องส่งให้ใครบางคนที่พิเศษสุดอ่านเป็นประจำ แต่ตอนนี้ดองบันทึกเอาไว้ประมาณ 3 เล่มเห็นจะได้

เป็นบันทึกที่ผมเขียนมาตั้งแต่ ม.4 ใครที่รู้จักนิยายเรื่อง "คุณพ่อขายาว" คงจะรู้สึกว่าที่ผมกำลังทำอยู่ มันคล้ายกับตัวเอกในเรื่องนั้นเลยล่ะ

คือว่า ผมเขียนบันทึกส่วนตัวแล้วส่งไปให้คนๆ นั้นอ่านตลอด อาจจะเป็นปีละครั้ง หรือ ครึ่งปีครั้ง หรือ 2 เดือนครั้ง ขึ้นอยู่กับเรื่องราวว่าประทับใจผมมากน้อยแค่ไหน และก็เวลาในการพิมพ์ด้วย แต่ส่วนใหญ่จะเขียนลงในสมุดบันทึกก่อน แล้วค่อยเอามาพิมพ์ (ผมพิมพ์โคตรจะช้าเลย)

ตอนนี้พิมพ์เสร็จ และเข้าเล่มแล้ว รวม 10 กว่าเล่ม มีตัวอย่างเอามาให้ดูด้วยนะฮับ

บันทึกพวกนี้ คนๆ นั้นอ่านได้คนเดียว แต่ก็มีบางเล่มที่คนพิเศษในวงโคจรของผมพอจะอ่านได้บ้าง (บางปีเลยทำเป็นของขวัญปีใหม่ให้ซะเลย)

แต่คืนนี้ผมจะเอาบางเล่มไปให้แฟนของผมอ่าน ก็ถือว่าเป็นคนพิเศษของผมอีกคนหนึ่งนะเนี่ย อิอิ

ปล. ตอนนี้ขอหยุดภาษาเกาหลีก่อนนะ เพราะคอมค่อนข้างมีปัญหากับฟ้อนท์เกาหลี โทษทีนะครับ

บ๊อบบี้ เวนซ์


edit @ 2007/04/23 17:36:47

ช่วงนี้ความรักของผมกำลังเบ่งบาน

สีบล็อกของผมเลยกลายเป็นสีชมพูซะส่วนใหญ่

คนๆ นั้นเป็นคนเหนือครับ ทำให้ตอนนี้หาคนสอนอู้กำเมืองเป็นว่าเล่น

"เตวขึ้น เตวล่อง ระวังผะเลิดนะครับ

เปิ้นเล่นน้ำสงกรานต์กั๋น มันมื่น"

พูดไป คนเหนือก็หัวเราะไป เพราะสำเนียงออกอีสานซะงั้น

ใครเป็นคนเหนือ มาช่วยสอนผมได้นะครับ

กะว่าว่างๆ จะเปิดสอน "แหลง" ใต้กับเขาบ้าง

คนเหนือ-คนใต้เป็นแฟนกัน คงดีสิเนอะ

"อยากฮื่อกี้แป๋งหมูย้อฮื่อกิ๋นแห๋ม ได้ก่อ"

อิอิ ..


edit @ 2007/04/21 14:22:06

รัสเซีย ก็เรียนมาแล้ว

ญี่ปุ่นก็กำลังเรียนอยู่

เกาหลีก็เพิ่งเริ่ม

ตอนนี้สนุกกับการทำตำราเกาหลี มากกว่าตำรารัสเซีย ซะอีก

อยากไปเกาหลี กับ ญี่ปุ่น

เมื่อวานเลยไปที่โคเรียทาวน์มา กะว่าจะไปทานอาหารเกาหลีซะหน่อย แต่ก็อด เพราะแพงมากๆ ยิ่งช่วงนี้ว่างงานอยู่ด้วย ค่อยโอกาสหน้าละกัน

รัสเซียเรียนมาตั้ง 4 ปี ก็ค่อนข้างเสียดายเหมือนกันที่ไม่ได้สานต่อ

ส่วนญี่ปุ่นก็กำลังลุ้นอยู่ว่าจะได้ไปเรียนต่อมั้ย

แต่เกาหลีน่ะ เรียนแบบเอาสนุก ไม่มีอะไรมาก ไม่มีอะไรทำ นอกจากสวดมนต์นั่งสมาธิแล้ว ก็มีแต่เกาหลีนี่แหละที่ประทังชีวิตไปวันๆ ได้

เฮ้อ ..


edit @ 2007/04/13 12:51:31